پزشکی ایران باستان

در کتاب مقدس اوستا شاخههای از علم پزشکی ایران ذکر شدهاست و در اوستا از واژه (وی ماد معادل کنونی واژه مدیکال در زبان انگلیسی)استفاده شدهاست لازم به ذکر است واژه مدیکال در زبان انگلیسی کنونی به معنای پزشکی است تمرین و مطالعه پزشکی در ایران دارای سابقه طولانی و پرکاری است. موقعیت ایران در تقاطع شرق و غرب آن را در قلب تحولات در هر دو پزشکی یونان باستان و هند قرار دادهاست. بسیاری از پیشرفتها توسط ایرانیان در هر دو دوران قبل و بعد از اسلام به این دانش اضافه شد. نخستین نسل از پزشکان پارسی در دانشگاه جندیشاپور، آموزش دیده بودند که گفته میشود نخستین بیمارستان آموزشی که ابداع شدهاست. رازی به عنوان مثال، نخستین پزشکی است که از مصرف الکل بهطور منظم در حرفه خود استفاده کرد. کتاب جامع پزشکی (الحاوی) نوشته شده توسط رازی پزشک و شیمیدان بزرگ ایرانی بود در این کتاب رازی به ثبت بیماریها و روشهای درمانی به کار برده در مورد آنها پرداختهاست. همچنین کتاب رازی در مورد سرخک و آبله در معرفی این دو بیماری در اروپا بسیار تأثیرگذار بود. ابن سینا فیلسوف مشائی و پزشک بزرگ چهره دیگر تأثیرگذار پزشکی ایران است که کتاب قانون در طب او را عدهای معروفترین کتاب در تاریخ طب در نظر گرفتهاند. این کتاب متن استاندارد تحصیل پزشکی در تمام اروپا تا عصر روشنگری بود.