ویروس!

ویروس قطعهای از نوکلئیک اسید است که درون یک پوشش پروتئینی (کپسید) محصور شدهاست. ویروسها از باکتریها بسیار کوچکتر هستند و اغلب با میکروسکوپ الکترونی قابل مشاهدهاند. ویروس با استفاده از امکانات سلولی و یا خودش در سلولهای میزبان تکثیر میشود و فعالیت اصلی یاختههای میزبان را مختل میکند. ویروسها بسیاری از جانوران و گیاهان و باکتریها را مبتلا میکنند اما فقط برخی از آنها انسانها را بیمار میکنند. همچنین ویروسها در محیط خنثی ولی در سلولهای زنده تکثیر میکنند و انگل اجباری داخل سلولی میباشند. چون ویروسها همهٔ ویژگیهای حیات رابه غیر از فاز ژنتیک ندارند، زیست شناسان آنها را زنده نمیدانند. ویروسها رشد نمیکنند، حالت هومئوستازی ندارند و به دلیل نداشتن آنزیمهای اصلی واکنشهای متابولیسمی در آنها رخ نمیدهد. فقط دو آنزیم در آنها یافت میشود، آنزیم ATPآز و آنزیم رو نوشت بردار معکوس (مخصوص RNA دارها). ویروسها ممکن است کروی، مارپیچی و یا چند وجهی باشند. یک ویژگی مخصوص ویروسهای جانوری این است که یک پوششی از جنس غشا ی سلولی (پروتئین، لیپید و گلیکو پروتئین) دارند. این پوشش را از میزبان قبلی خود بدست میآورند و این بدان جهت است که ویروسهای جانوری از طریق آندوسیتوز وارد میزبان میشوند. ویروسهایی که به باکتریها حمله میکنند، باکتریوفاژ نام دارند که از سایر ویروسهای گیاهی و جانوری پیچیده ترند. این بدان علت است که شامل دو پوشش چند وجهی (به عنوان کپسید) و پوشش مارپیچی (به عنوان دم) میباشند.

برچسبها: انجمن زیست شناسی دانشگاه جیرفت